Als je met een langdurig visum verblijft, moet je de verblijfsvergunning (permisso da soggiorno) binnen acht werkdagen na aankomst invullen. Het aanvraagformulier is verkrijgbaar bij het postkantoor. De Italiaanse postdienst biedt naast post ook andere diensten aan, zoals het betalen van rekeningen, het indienen van bepaalde formulieren en bankdiensten. Houd er rekening mee dat je waarschijnlijk in de rij moet staan bij het postkantoor. De verblijfsvergunning is niet al te ingewikkeld, maar sommige onderdelen zijn onduidelijk wat er precies in moet staan. Je moet ook bewijs van inkomen of financiële middelen, kopieën van je paspoort en visum, en een bewijs van ziektekostenverzekering meesturen. Er zijn online websites met uitgebreide informatie in het Engels, en het is aan te raden om daar gebruik van te maken. Bij het inleveren van de ingevulde formulieren moet je een belastingzegel (marca di bollo) kopen bij een tabakswinkel. Deze kost momenteel €16. Het ingevulde formulier moet je inleveren bij het postkantoor om de verwerkingskosten en andere kosten te betalen. Wij hebben de formulieren ingevuld, onze belastingzegels gekocht en zijn naar het postkantoor gegaan. Toen we daar waren, leverden we een formulier in, dat in het bijzijn van de baliemedewerker ondertekend moest worden. Tijdens dit proces vroeg ze ons een ontvangstbewijs in te vullen met het bedrag dat we moesten betalen. We wisten niet wat het bedrag zou zijn, omdat we verwachtten dat het postpersoneel dat wel zou weten. Ons werd verteld dat we naar het gemeentehuis moesten gaan om het bedrag te achterhalen en het ontvangstbewijs in te vullen. Deze informatie stond niet vermeld op de formulieren of in de instructies of publicaties die we hadden geraadpleegd. Blijkbaar verschilt het bedrag afhankelijk van je visum en hoe lang je van plan bent in Italië te blijven. We liepen de heuvel op naar Piazza Grande, waar het Palazzo Comunale / Municipio staat, maar daar bleek het kantoor dat we nodig hadden gesloten (op vrijdag voor 12.00 uur) en pas maandag om 8.30 uur weer open te gaan. Het eerste formulier was al ondertekend en kon volgens de postmedewerker zaterdag worden ingeleverd, maar was na zaterdag niet meer geldig. Nu moesten we een nieuw formulier aanvragen, het opnieuw invullen, een nieuw 'marca di bollo' (een soort papieren formulier) kopen en opnieuw uitzoeken hoe we het ontvangstbewijs met het juiste bedrag moesten invullen. Dit was erg frustrerend.
Op een koude, winderige dag keerden we terug naar Piazza Grande en Palazzo Comunale. Daar bleek dat geen enkel kantoor de tarieven kende en dat we de Questura di Siena moesten bellen – in feite het regionale politiebureau van Siena. We belden, maar niemand sprak Engels en iedereen sprak alleen maar snel Italiaans, zo snel dat we het niet konden verstaan. Een Italiaanse vriend belde en toen kregen we een iets ander antwoord.
We volgden de aanwijzingen op de website, kochten een nieuw marca di bollo (postzegel), gingen naar het postkantoor, betaalden de kosten zoals we die het beste begrepen, en hebben nu een afspraak in april in Siena bij een van de kantoren van de Questura (de Ierse dienst) om vingerafdrukken te laten nemen en de premesso di soggiorno (verblijfsvergunning) te laten invullen. De moraal van het verhaal: wees geduldig en wees erop voorbereid dat je extra moeite moet doen om sommige procedures te begrijpen als je met de bureaucratie te maken hebt.
